|
Ulica ta biegła na terenie nasypowym, poniżej południowo-wschodniego
odcinka muru obronnego, od Góry Gnojowej (od wylotu uliczki Dawnej) do
ul. Mostowej.
Na początku XIV wieku na ten teren wywożono odpadki ze Starego Miasta
przez furtę Gnojną (Celną) i Rybaków u wylotu Kamiennych Schodków.
W XV i XVI wieku teren ulicy zajmują ogrody i spichlerze
W 1669 nazywano ulicę „między spichlerzami", od 1771 ustala
się nazwa Brzozowa. Poprzednie nazwy to Podwalna, Między Spichlerzami,
Od Gnojowej Góry do Mostowej. Nazwa obecna pochodzi prawdopodobnie od brzóz
rosnących na cmentarzu Szpitala św. Łazarza
Zabudowę po stronie zach., nieparzystej, tworzyły tylne oficyny i
budynki gospodarcze domów parzystej strony ul. Jezuickiej (numery 4-8,
hip. 70-73), kamienic rynkowych Strony Barssa (numery 2-26, hip. 57-69)
oraz niektórych domów parzystej strony ul. Krzywe Koło.
Oficyny domów rynkowych w w. XVI-XVII wchłonęły i przekroczyły mur
obronny, a później przekształcone były na odrębne kamienice ul.
Brzozowej. Po jej stronie wschodniej, parzystej, najstarszymi budynkami były
spichlerze, od w. XVIII powstawały tu dworki i budynki folwarczne, w
zabudowie luźnej, później zastępowane też przez kamienice.
W XVI wieku na rogu Brzozowej i Mostowej znajdował się szpital św. Łazarza,
a w pobliżu drewniany przytułek dla starców, który przetrwał aż do
XIX wieku. Zaplecze innego szpitala - św. Jana znajdowało się na drugim
końcu blisko Gnojowej Góry, która stanowiła miejskie wysypisko śmieci.
Lustracja Dawidsona z 1754 roku wymienia jakimi zawodami parali się
mieszkańcy Brzozowej, możemy tu znaleźć pasztetnika, bawełniarza, łaziebnika
i aż "trzy panny co z szafką siadają " (!). Jak się okazuje,
panny te sprzedawały tzw. towar norymberski obejmujący galanterię,
nici, koronki, wstążki, tasiemki itp.
Z dawnych spichlerzy do czasów II wojny światowej zachowały się trzy:
pod nr 12 wybudowany przez Baltazara Strubicza, pod numerem 22 należący
do rodziny Baryczków oraz pod numerem 39/41.
Zabudowa zniszczona 1944, odbudowana 1959-62.
|