Uliczka ta łącząca Rynek Starego Miasta z ul. Brzozową na poczętku XIX wieku zwana była Gnojną, jako prowadząca  na "Gnojową Górę" (wyznaczone przez władze miejskie wysypisko nieczystości), przez Bramę Gnojną, zwaną też Celną. Nazwa Celna pochodzi od komory wodnej, która na pocz. w. XIX istniała na Bugaju, u wylotu ul. Celnej. 
Ulica Gnojna powstała zapewne jako wylotowa w kierunku do Wisły i była prawdopodobnie zamknięta drewnianą furtą.
Pierzeje ulicy tworzyły boczne elewacje narożnych kamienic: Rynek St. Miasta nr 2/hip. 69 i ul. Jezuicka nr 8/hip. 70/71. W latach trzydziestych  XIX wieku poszerzono ulicę od południa, rozbierając Bramę Gnojną i część kamienicy na rogu ul. Jezuickiej (hip. 70), której pozostałość połączono z domem sąsiednim (hip. 71), wznosząc od ul. Celnej nową oficynę boczną (Celna nr 2/4). 
Po zniszczeniach 1944 podczas badań przeprowadzonych  w latach 1956-7 odkryto wtopione w kamienicę na rogu ul. Brzozowej (nr 5/hip. 69) pozostałości północnej ściany d. Bramy Gnojnej i budynku nad ulicą podmurną, eksponowane przy odbudowie 1956-61.

widok od strony Brzozowej
w kierunku Rynku
(zdjęcie można powiększyć)