|
Nawet jednostki takie wysoko rozwinięte są bardzo trudne w obcowaniu, dzięki ich zasadniczemu dążeniu do zajęcia wyższego miejsca od swego towarzysza. Taki człowiek potrafi w stopniu najwyższym wykorzystać swe zdolności i możliwości życiowe. Wierzy w siebie i polegając tylko na sobie - osiąga swe cele. Okazuje dużą zręczność w dostosowywaniu się oraz zdolności naśladowcze, a jednocześnie test bardzo aktywnym fizycznie. Potrafi wszędzie gdzie potrzeba kierować innymi ludźmi i organizować ich, wykazując dużo rozsądku i zdecydowania. Ma wiele szacunku dla wszelkich form życiowych, dla wyższych sfer towarzyskich i rang urzędowych. W bardzo ostry sposób rozróżnia swój stosunek do podwładnych i do przełożonych i według tego reguluje z wielka ścisłością swe zachowanie się względem nich zarówno jak i swe słowa. Postępując w ten sposób - błądzi, gdyż okazuje zbyt wiele szacunku stanowiskom i urzędom zajmowanym przez ludzi, którzy nieraz na to nie zasługują. Wady jego - to próżność i powierzchowność inteligencji przeciętnego światowca. Dobry mówca - nieraz używa słów szorstkich lub trywialnych. Co go dręczy niepotrzebnie. Nieustannie dokucza mu obawa o to, że inni go oszukują lub obmawiają, albo też przeciwdziałają mu w ten czy w inny sposób. Psuje mu to nastrój i nie pozwala odczuwać radości życia. Jego nastroje są dość zresztą zmienne podobnie jak i koleje losu. Zdolny jest do bardzo głębokiej miłości - ale nie potrafi jej okazać nazewnątrz. Niezwykle silnie przywiązując się - odczuwa ostro udręki zazdrości, do czego jednak nie chce się przyznać. |
amknięty w sobie, poważny, spokojny - występuje nazewnątrz bardzo dostojnie, nieraz ozięble - unikając wszelkiej demonstracyjności. A jednak - w gruncie rzeczy - pożąda sympatii innych ludzi.