Jezuicka nr 8, hip. 70/71. Powstała z połączenia dwóch kamienic: nr hip. 71 i części nr hip. 70. Lewa (narożna), nr hip. 70, kamienica Beneszów, Krawców, Dupontów. 1449 wzmiankowany dom (1469 z ogródkiem) Stanisława Koziemięso (Cozyemyasso). W końcu w. XV własność Jana Benesza, rajcy, który zapewne wzniósł kamienicę, pierwszy raz wzmiankowaną 1509. 1502 wymieniony domek w tyle działki. Prawdopodobnie przebudowana przez kolejnego właściciela Filipa Szlichtinga z Gdańska, kupca i rajcę, po czym 1563 libertowana. Zapewne wtedy powstała w tyle działki dobudówka za murem obronnym, z wykorzystaniem tegoż i bocznej ściany Bramy Gnojnej. Od 1649 własność cechu krawców, przez ok. sto lat mieściła gospodę cechową. 

1659 wymieniona jako Kupczewiczowska (własność Kupczewiczów?). Od 1737 należała do Francuza Franciszka Floriana Duponta, medyka królewskiego, przez którego przebudowana 1743 (co upamiętniono na nie zachowanej tablicy). Powstała wówczas zabudowa działki złożona z czterokondygnacjowej, trzyosiowej kamienicy frontowej i trzykondygnacjowej tylnej (od ul. Brzozowej), połączonych skrzydłem od ul. Celnej, nad którą przerzucony łuk. 1790 zabudowania boczne i tylne w złym stanie, naruszone dodatkowo zaczętą 1833 rozbiórką Bramy Gnojnej. 1835 część zabudowań rozebrana w związku z poszerzeniem ul. Celnej, a pozostała część włączona do sąsiedniej posesji nr hip. 71. Prawa, nr hip. 71, kamienica Cyrylowska, Goczowska, Szymanowska. Pierwszymi znanymi właścicielami kuśnierze Wawrzyniec (Laurentius) a od 1449 jego syn Ezechiel (Czechiel, Zachiel, Zachelis), którzy wznieśli kamienicę, wzmiankowaną 1462, zapewne jako budynek jednotraktowy (głębokość obecnych dwóch przednich traktów). 1499 nowy właściciel Cyryl, pisarz miejski, zbudował mur graniczny od strony posesji nr hip. 70, a 1517 jego zięć Mikołaj Gocz, rymarz, rozbudował kamienicę, prawdopodobnie dodając tylny trakt. 
1572 kupiona przez Franciszka Krasińskiego, biskupa krakowskiego, kanclerza wielkiego koronnego, po jego śmierci dziedziczona przez dwadzieścia lat przez Krasińskich (Stanisława, Jana, Mikołaja). 1607 spalona, odbudowana prawdopodobnie przez kolejnego właściciela Adama Łuckiego, krawca. W połowie w. XVII przeszła ponownie w posiadanie szlacheckich urzędników i dygnitarzy: Władysława Sobinowskiego, Andrzeja Franciszka Kotowicza, starosty grodzieńskiego, pisarza wielkiego Wielkiego Księstwa Litewskiego, który 1667 uzyskał libertację kamienicy i placu od strony Wisły. 1743 należała do Konstancji z Daniłowiczów Janowej Potockiej, kasztelanowej bracławskiej, wówczas trzykondygnacjowa i trzyosiowa, 1754 własność Przebendowskiego, następnie przez prawie sto lat rodziny Korwin - Szymanowskich, m.in. Dominika, szambelana królewskiego (1790), który odbudował kamienicę od strony ul. Brzozowej. 1838-40 gruntownie przebudowana przez Feliksa Szymanowskiego, z włączeniem ocalałej części kamienicy nr hip. 70. Powstała wtedy zachowana do dziś w zrekonstruowanej formie zabudowa działki, ze ściętym narożnikiem domu frontowego i z nową dwupiętrową oficyną boczną, tworzącą pierzeję poszerzonej ul. Celnej.