Krzywe Koło nr 10, hip. 186, kamienica Montelupiego, dawny zajazd pocztowy. Pierwszymi znanymi właścicielami domu drewnianego Maciej Jajko, jego zięć Augustyn, krawiec, oraz synowie Bernat i Jan wzmiankowani 1500-15. W latach 1533-93 w posiadaniu Marka Rudniaka. W tym czasie zapewne zbudowana jednotraktowa kamienica. Przed 1637 kupiona przez Karola Montelupiego, który zapewne przebudował kamienicę, a jako pocztmistrz koronny urządził tu zajazd pocztowy. Ok. 1661 likwidacja zajazdu; wówczas własność Platenberga i od tego czasu do schyłku w. XVIII w posiadaniu szlachty i dygnitarzy, m.in.: 1669 Ottona Fryderyka Felkersamba, starosty czorsztyńskiego, pułkownika wojsk koronnych, późniejszego wojewody inflanckiego, 1705 arcybiskupa lwowskiego Konstantego Zielińskiego. Następnie własność Jastrzębskich, wzmiankowanych 1743-97; w tym czasie czterokondygnacjowa. W końcu w. XVIII mieściła m.in. szynk. Stopniowo zabudowana tylna część działki: 1669 wzmiankowana stajenka, 1788 dwupiętrowa oficyna boczna po lewej i kloaka po prawej, połączone z kamienicą gankami. 

Może już wtedy (lub w pierwszej połowie w. XIX) nadbudowana latarnia. W. XIX ponownie przebudowana (na parterze wydzielona izba od frontu kosztem sieni, zmienione schody). 1819 należała do Kwiatkowskich, potem m.in.: 1844-53 do Karola Ernesta Wedla, założyciela znanej firmy cukierniczej, 1867-70 do Wojciechowskiego, 1887 Dzwonkowskich, 1907-15 Knowiakowskiego, od 1930 do Piątkowskich.
W 1944 zburzona do parteru. Odbudowana 1954 wg proj. Stefana Krasińskiego, nowo projektowana przy zachowaniu liczby kondygnacji i osi oraz charakteru obramień okiennych sprzed zniszczenia, bez oficyn.