Krzywe Koło 2, nr  hip. 181 / 182, kamienica Rogozińska. Powstała z połączenia dwóch kamienic. 
Kamienica Prawa (nr hip. 181) narożna ul. Kamienne Schodki.
Do połowy XVII w. dom drewniany. Od 1519 r. własność Andrzeja Błaszkowicza, od 1545 stolarza Macieja Sierzchuli. W tym czasie istniała zabudowa w głębi działki: dom, 1545 Jakuba Folwarskiego, a w końcu stulecia stolarza Szymona, oraz stajnia, wzmiankowana w poł. w. XVII. Kamienica zbudowana w połowie XVII w. prawdopodobnie przez Popiela. 1655-1705 należała do wójta staromiejskiego Staniewicza i jego spadkobierców, później do Boguszewskich, przed 1784 przeszła w posiadanie majora, instygatora Rogozińskiego. W 1776 mieściła się tu pierwsza sztycharnia nut Jana Engla, muzyka i kompozytora. 
Kamienica - Lewa (nr hip. 182). 1498 dom Pawła ślusarza, później m.i. od 1519 Pawła Chojki, a w  poł. w. XVI Jakuba Bussera, nożownika. Kamienica wzniesiona w w. XVI jako budynek jednotraktowy. W końcu w. XVI i na pocz. w. XVII własność Stefana Jerzykowskiego, potem krawca Szymona Zawadzkiego, następnie Bystrzyckiej. 
W końcu w. XVII powiększona o tylny trakt i przebudowana; w wyniku tego trzyosiowa, trzykondygnacjowa. 1743-54 własność Skarzewskich, 1784 konfraternii młodzieńców kondycji kupieckiej. Po 1784 podobnie jak posesja sąsiednia w posiadaniu Rogozińskiego, odtąd obie w rękach jednego właściciela, zapewne też przez niego przebudowane 1790 (co upamiętniał nie istniejący napis wewnątrz domu), nadbudowane do czterech kondygnacji, otrzymały wspólną fasadę. 

Zapewne w. XIX nadbudowana o piątą kondygnację. W 1819-21 własność Jordanów, 1844-78 Fryderyka Łosia, 1880 Rybasiewiczów, 1887-1915 Koniewiczów, 1930 Wiktora Sommera. 
Ze zniszczeń 1944 ocalała fasada. Odbudowana po rozebraniu do piwnic 1953 wg proj. Jana Dąbrowskiego, bez zabudowy tylnej, w nawiązaniu do stanu sprzed zniszczenia, z obniżeniem o jedną kondygnację i zmianą dachu.  Kamienica czterokondygnacjowa z fasadą klasycystyczna, czteroosiowa.