Krzywe Koło nr 30, hip. 160, narożny, ul. Nowomiejska nr 14. Pierwotnie dom drewniany, określany "na rogu przy bramie Nowomiejskiej" (1460, 1505, 1514). Wzmiankowany od 1443, jako własność szewców Stanisława Gąsiora, następnie Pawła Widusa. Od 1471 Jana Kostki; na początku w. XVI - złotników: 1500-05 Ambrożego, Jana Mnicha i od 1514 Wojciecha Jastrzębskiego. Kamienica zbudowana przed 1540, kiedy krawiec Grzegorz Wołyniec odstąpił ją ślusarzowi Janowi Łętowskiemu, po czym ponad sto lat w posiadaniu jego rodziny. Kamienica późnogotycka o nieznanej formie; zabudowa tylna opierała się o mur obronny. Po 1659 rozbudowana i przekształcona. 1743-94 należała do ławnika Jana Wiśniewskiego, 1784-97 do Bykowskich; wówczas kamienica już w kształcie, w jakim przetrwała do ostatniej wojny: sięgająca muru obronnego, przy którym małe podwórko wewnętrzne (później zabudowane), trzykondygnacjowa, o elewacji trzyosiowej od Krzywego Koła i sześcioosiowej od ul. Nowomiejskiej, z latarnią. W w. XIX-XX częste zmiany właścicieli, m.in. 1844-53 Walenty Zaleski, 1907-15 Józef Brogowski. 
Zburzona do parteru 1944. Odbudowana 1952-55 wg proj. Jerzego Brabandera, w nawiązaniu do wyglądu sprzed zniszczenia, przy skróceniu budynku od strony ul. Nowomiejskiej o dwie osie (przywrócona ulica podmurna). Układ wnętrz, ukształtowanie przyziemia w obu elewacjach oraz rozwiązanie dachu nowe. Elewacja od Krzywego Koła trzyosiowa, ze ślepymi oknami na osi środkowej. Elewacja od Nowomiejskiej czteroosiowa, pokryta nowym sgraffitem, ze skarpą do wysokości I p. w narożu od Krzywego Koła.