Krzywe Koło nr 9, hip. 53. Pierwotnie oficyna posesji rynkowej nr 34, nie zawsze stanowiła wspólną własność z domem frontowym. 1576 pierwsza wzmianka o budynku murowanym wzniesionym przez Gralewskich (od 1528 właścicieli). 1609-29 należał do Jakuba Schlichtynga, ławnika i rajcy; za jego czasów przebudowa, w wyniku której budynek jednotraktowy z bramą przejazdową (być może powtórzony układ poprzedniego budynku). Przed połową w. XVII w rękach Kleinpoldtów (Małopolskich), właścicieli kamienicy rynkowej; od tego czasu posesja nierozdzielna. 1743 trzykondygnacjowy, trzyosiowy. W nie znanym bliżej czasie zbudowano między kamienicą rynkową a domem tylnym poprzeczną oficynę środkową (potwierdzoną 1790). 1938 rozpoczęto całkowitą przebudowę na użytek Muzeum Dawnej Warszawy, zakończoną w stanie surowym 1939. Parter pozostawiono w nie naruszonym stanie; od strony podwórza dobudowano nową część na miejscu dawnej oficyny środkowej (rozebranej 1936-38 z powodu zagrożenia) oraz podwóreczka pomiędzy oficynami. 
Po 1944 zachowane mury, sklepienia, stropy, portale (bramny i we wnętrzu na parterze), częściowo zniszczony szkielet żelbetowy i płyty stropowe. Odbudowana 1948-55, wg proj. Stanisława Żaryna, z przeznaczeniem na Archiwum m. st. Warszawy (wraz z budynkami Krzywe Koło nr 7 i Nowomiejska nr 12). 

W stosunku do projektu sprzed 1939 wprowadzono nieliczne zmiany: inne okna od podwórza, nowy świetlik w dachu, zaprojektowano na nowo wnętrze czytelni na drugim piętrze, hall i klatkę schodową. - Budynek trzykondygnacjowy. Wnętrza na piętrach nowo projektowane. Fasada trzyosiowa. W parterze, wydzielonym gzymsem, po lewej brama z kamiennym, boniowanym portalem o spłaszczonym łuku, z kluczem zwieńczonym kulą.