Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, z Kossaków, 1 voto Bzowska, 2 voto Pawlikowska, 3 voto Jasnorzewska urodziła się 24 listopada 1891 r. w Krakowie. Córka Wojciecha Kossaka, wnuczka Juliusza, siostra Magdaleny Samozwaniec.

Jak pisze Jerzy Kwiatkowski w słowniku encyklopedycznym - LITERATURA POLSKA - poetka  nauki systematycznej nie pobierała i wyższych studiów nie kończyła, przez krótki czas uczęszczała jedynie jako wolna słuchaczka na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Staranną edukację domową uzupełniała licznymi lekturami. Jej przyjaźnie literacko-artystyczne to:  poeci Skamandra, rodziny Morstinów, Pawlikowskich, St.I.Witkiewicz, krakowscy formiści.

Podróżowała po Francji, Włoszech, Turcji, Afryce Płn.

W 1935 roku otrzymała Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury, w 1937 nagrodę literacką miasta Krakowa.

We wrześniu 1939 wraz z mężem oficerem lotnictwa znalazła się w Paryżu, następnie w w Anglii. 

Debiutowała w 1922 tomem Niebieskie migdały. następnie do wybuchu wojny wydała kolejno zbiory: Różowa magia (1924), Pocałunki (1926), Dancing (1927), Wachlarz (1927), Cisza leśna (1928), Paryż (1928), Profil białej damy (1930), Surowy jedwab (1932), Śpiąca załoga (1933), Balet powojów (1935), Krystalizacje (1937), Szkicownik poetycki (1939).

W roku 1940 wydała tomik Róża i lasy płonące, w 1941 Gołąb ofiarny. 

a tu na gazetowej fotografii