Nowomiejska nr 5, hip. 177, kamienica Półtorakowska. Dom wzmiankowany od 1447 jako własność Doroty Pasowej (Pazowej), jej zięcia Półtoraka i jego syna Wawrzyńca wytapiacza wosku (1471-1505), a następnie do końca w. XVI ich spadkobierców, złotników warszawskich, kolejno Grzegorza, Andrzeja i Jana Półtoraków. Kamienica wzniesiona przez Andrzeja ok. 1523 (ściana sąsiedzka z posesją nr 3 budowana w tymże roku, związana ze ścianami poprzecznymi, całość dostawiona do wcześniejszego muru sąsiedzkiego od strony posesji nr 7). 1533 budowa ściany na granicy z posesją Wąski Dunaj nr 6, na tyłach działki (mur graniczny lub nie istniejący budynek gospodarczy). Kamienica budowana być może w dwu etapach, w pierwszym powstają m.in. wysoka sień i odmienny od późniejszego rozkład otworów elewacji (wyjście z piwnicy i na ulicę w miejscu obecnego portalu). Wzniesiona ostatecznie kamienica późnogotycka była dwu- lub trzykondygnacjowa, na parterze z obszerną, krytą stropem sienią w przednim głębokim trakcie, w której przednim rogu wydzielone sklepione pomieszczenie (zapewne sklep), a w tylnym schody do piwnicy; tylny trakt zawierał izbę i przechód na podwórze, sklepione. W pierwszej połowie XVII w. kamienica należała do spowinowaconych z Półtorakami patrycjuszowskich rodzin Łyszczów (Liszczowie Liściowie), Marianach, Gazów, Baryczków, w drugiej połowie w. XVII do Czyżewskich, a następnie przez prawie pół wieku Andrychowiczów (Andryszewiczów). W tym czasie (pierwsza połowa w. XVIII) przebudowana. 1743 kamienica trzykondygnacjowa, należała do Draneckiego, a 1752-1832 do szpitala Św. Łazarza (wynajmowane mieszkania). Następnie właściciele prywatni, ostatni 1923-41 Buczkowscy. W w. XIX adaptowana i przerobiona kondygnacja poddasza. 
Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice, parter i część ścian I p. Po 1945 odkryte gotyckie elementy: portal wejściowy oraz ściany i sklepienia z detalami, dające prawie kompletny obraz kamienicy późnogotyckiej (prócz wyższych kondygnacji). Odbudowana 1954-55 wg proj. Stanisława Żaryna, bez oficyn, po uprzedniej 
rozbiórce wyższych partii ścian i większości sklepień (nowożytnych), które następnie zrekonstruowano; przywrócono wejście przez gotycki portal, wyeksponowano niektóre inne fragmenty gotyckie. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. Fasada trzyosiowa; w oddzielonym gzymsem przyziemiu po 
prawej stronie fragment nie otynkowanego muru gotyckiego, w którym ostrołukowy portal ok. 1523-33, trzyuskokowy, o ceglanych profilach wałkowych (przemurowany, w górnej prawej części fragment nienaruszony), obok wejście do sklepu i okno w nowych kamiennych opaskach.