|
NR 3 (dawne
numery 3 i 5), hip. 131, 132. Obecnie jedna kamienica zbudowana na miejscu dwóch istniejących do 1944.
- Dawny nr 3, hip. 132, kamienica Berentów. Od początku XVI w. wzmiankowany dom
drewniany rzemieślników: Jana Wrzoska, od 1514 krawca Grzegorza
Woluneczka, 1522 kuśnierza Macieja Zegadły, a w następnym roku Stanisława Chylacza, również kuśnierza i Zygmunta Kotka. 1579-1620
własność Rzepków, potem krawca Pawła Buczyńskiego. 1659 dom podpiwniczony. 1669 spalony. Kamienica wzniesiona 1700 (data na
portalu istniejącym do 1959), wzmiankowana 1705 jako własność
Wojciechowskiego, 1743 Saczkiewiczów; wówczas trzyosiowa, trzykondygnacjowa. 1754-1820 własność Berentów, od których nabył ją Michał Grobicki 1820, a następnie od 1844 przez cały wiek należała do
rodziny Wróblewskich i ich spadkobierców; odtąd wspólna własność i połączenie z posesją
ul. Piwna nr 21, hip. 108. Po 1842 mieszkalne poddasze przekształcone w czwartą kondygnację.
- Dawny nr 5, hip. 131, kamienica Kujawskich. 1498-1513 dom drewniany krawca Jana, potem
jego zięcia Stanisława Kadłubka, 1522-23 właścicielem Stanisław Urwyburssa (Falyburssa). W końcu w. XVI i na
początku XVII w. nadal w rękach rodzin rzemieślniczych. Przed 1655 zbudowana kamienica
należąca do Przygodzińskich, następnie Gęsiorków, okresowo zajęta
przez augustianów. 1669 spalona. Przed 1743 rozbudowana, wówczas trzykondygnacjowa, trzyosiowa, własność Kwaniewskich (Kwaśniewskich), 1754 krawca Kalińskiego. W
drugiej połowie XVIII w. w posiadaniu Kujawskich. Przed 1790 zbudowano dwie trzykondygnacjowe oficyny oraz nadbudowano czwartą kondygnację w kamienicy frontowej. -
Oba budynki zniszczone 1944. Po rozebraniu pozostałości 1959 postawiony na ich miejscu budynek wg nowego proj. Marii
Zachwatowiczowej, trzykondygnacjowy, czteroosiowy, w zmienionym usytuowaniu wskutek nie odbudowania sąsiednich kamienic (dawne
numery 7 i 9, hip. 129 i 130). |
Piekarska 3
