Rynek nr 12, hip. 64, kamienica Małodobrych. Po raz pierwszy wzmiankowana 1444-59 jako dom Macieja Koszanogi (Cisinoga) vel Hafftera, ze ścianą murowaną od strony kamienicy nr 14; być może już wtedy częściowo murowana (1462 niepewna wzmianka o kamienicy, pierwsza niewątpliwa dopiero 1580). Wzniesiona lub przebudowana na pocz. w. XVI, w tym czasie dwutraktowa, dwupiętrowa; druga kondygnacja połączona gankiem z oficyną. W w. XVI własność Małodobrych, po których dziedziczy, ożeniony z Małodobrzanką, Tomasz Kociszewski (Chociszewski), po 1628 w rękach burmistrzowskiej rodziny Czerskich; wówczas dwupiętrowa, trzyosiowa. Od końca w. XVII do 1736 własność Minasowiczów. Przed 1743 nadbudowana o jedną kondygnację. Pod koniec w. XVIII zabudowania gospodarcze tworzyły dwa podwórza i łączyły się z domem tylnym od ul. Brzozowej. 
W. XIX-XX częste zmiany właścicieli m.in.: 1784-1853 Konfraternia Literacka, wówczas koło połowy w. XIX przebudowana fasada być może wg proj. Henryka Afarconiego, 1876-87 Tomasz Olszewski, od 1907 Marcinkowski, po 1915 Teofila Zbyszyńska, 1920 Helena Światopełk-Czetwertyńska i Władysław Tyszkiewicz. 1928 remont fasady, podczas którego polichromię wyk. Edward Okuń. ówczesny właściciel, wtedy też odsłonięto portal zamknięty boniowaną archiwoltą ze zwornikiem, na którym monogram I H S (nie zrekonstruowany). 

Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice, fragmenty gotyckich ścian przyziemia z wnękami w izbie tylnej i w sieni, z malowidłem przedstawiającym św. Jerzego (zinwentaryzowane, nie zachowane) oraz ściana od podwórza do wysokości trzeciej kondygnacji, z późnogotyckimi oknami o zaokrąglonych filarach na I i II p.; rozebrane przed 1952. Odbudowana 1952-53 wg proj. Teodora Burszego, z fasadą odtworzoną wg stanu sprzed 1944, zachowującą wygląd z połowy wieku XIX ze zmianami z 1928, nowo projektowaną elewacją tylną i wnętrzami, na parterze nawiązującymi do stanu przedwojennego. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa, na wyższych kondygnacjach połączona z kamienicą nr 14.