Rynek nr 17, hip. 41, kamienica Godswillera (Swignowska, Malkowska, Markiewiczowska). Wzniesiona przed 1473 przez Swignów, właścicieli do 1460, lub Malków po 1460 (1505-58 zwana Swignowska lub Malkowska). Ok. 1500 przebudowana z wprowadzeniem ściany w przednim trakcie piwnic i związanego z nią sklepienia. Następni właściciele m.in.: ok. 1507 rodzina Dambalów (Dąbalów),1565 Stanisław Belka, potem Ulrych Burcholczer (Burgholczer), kuśnierz i pisarz radziecki, od 1598 Michał Drewno, konwisarz (zm. przed 1627), kiedy potwierdzony warsztat konwisarski w oficynie, następnie jego zięć Piotr Markiewicz, również konwisarz, od 1669 Falkiewicz, ok. 1705 Knabe, 1743-54 Ludwik Ekielski, rajca. Wówczas nadbudowano czwartą kondygnację. 1784-1821 w posiadaniu Godswillerów (Godźwillerów), przez których przebudowana ok. 1815, wówczas m.ni. nadbudowano piątą kondygnację z loggią oraz zmieniono wystrój fasady na klasycystyczny. W. XIX-XX częste zmiany włascicieli m.i.: ok. 1844 Antoni Mieszkowski, 1865-80 Józef Kabatnik, 1887-89 Ignacy Habielski, ok. 1903 Alfons Bukowski, ok. 1907-10 Marcela Zdrojewska, ok. 1915 Jan potem Stanisław Wied. 1928 polichromię fasady wyk. Zofia Stryjeńska. Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice i fragmenty przyziemia, rozebrane 1952. 1950 odkryto podczas badań murów izby tylnej przyziemia malowidło gotyckie z przedstawieniem Madonny z Dzieciątkiem, ok. 1500, które przeniesiono do kamienicy Rynek St. Miasta nr 40. Kamienica odbudowana 1952-3 wg proj.Jana Bieńkowskiego z częściowym odtworzeniem klasycystycznej fasady (nie zrekonstruowano loggii oraz zmieniono otwory parteru), nowo projektowaną elewacją tylną i wnętrzami. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. Na parterze po lewej sień z wąskim przechodem na podwórze, sklepione kolebką z lunetami, po prawej klatka schodowa w trakcie środkowym i pomieszczenia przykryte stropami, przednie mieszczące aptekę proj. Jana Bieńkowskiego. Fasada trzyosiowa, na wyższych kondygnacjach ujęta po bokach boniowaniem. W przyziemiu po lewej nowo projektowany portal oraz nad wejściem do apteki kuty szyld z symbolem medyków proj. Jana Bieńkowskiego, wyk. 1953 przez Mieczyslawa Jarnuszkiewicza. Nad parterem szeroki, płaskorzeźbiony w tynku fryz ze sceną pochodu bachicznego , odtworzony 1953-55 przez Romana Łukijanowa wg pierwotnego wykonania ok. 1815 zapewne przez Pawła Malińskiego.