Rynek 24 (kamienica
Skwarczyńskich)
|
|
Rynek nr 24 hip. 58, kamienica Skwarczyńskich (Busserowska, Ziembowiczowska). 1496-8 wzmiankowany dom Jerzego Landekera (Landecker) Frycza (Fricz, Fritcz, Friczowicz), kupca, rajcy. Kamienica wzniesiona w. XV/XVI, zapewne jako dwutraktowa, z piwnicami przykrytymi stropami; pierwszy raz wymieniona jako kamienica 1541, kiedy po Stanisławie Cuszibicie (Kuszibit) przeszła w ręce jego zięcia Jerzego Filipowicza, przewoźnika, kupca. Prawdopodobnie przez niego przebudowana (1569 nazywana Przewoźnikowską); wówczas w piwnicach wprowadzono układ trzytraktowy przez poprzeczny podział przedniego traktu oraz założono sklepienia. Od 1569 w posiadaniu rodziny Weyssów (Weisz), piekarzy i miodowników, przez których remontowana po 1599. W 1608-32 (?) własność Łukasza Bussera, burmistrza, przez którego przebudowana. Ok. poowy w. XVII w rękach Jana Ziembowicza, rajcy, wówczas zapewne dwukondygnacjowa, z jednym sklepionym pomieszczeniem na parterze, czterema izbami oraz stajnią w podwórzu. Przed 1743 nadbudowana do czterech kondygnacji z latarnią na dachu i nowym wystrojem fasady, być może przez ówczesnych właścicieli Skwarczyńskich. Następnie w posiadaniu m.in.: ok. 1784-97 Jakuba de Roussy (wtedy mieściła się tu drukarnia Piotra Dufoura, potem Tomasza Lebruna), ok. 1816-21 Jana Reszke (Reszkie), ok. 1852 Łukasza Rudnickiego, 1876-80 Bronisława Chlebowskiego, historyka (?), ok. 1887-1915 Moszka Lamrantza. 1919 częściowy remont wnętrz. Od 1924 w rękach Wacława Szadurskiego, ostatniego prywatnego właściciela. |
|
| 1928 remont fasady, podczas którego
m.in. zlikwidowano po prawej stronie drzwi i przywrócono okno, dodano konsole pod ławami okien drugiej kondygnacji, polichromię wyk. Edward
Okun. Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice. Odbudowana wg proj. Teodora Burszego z odtworzeniem fasady z pierwszej połowy w. XVIII (ze zmianami wprowadzonymi 1928), nowo projektowanymi wnętrzami i elewacją tylną. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. |
||