Rynek nr 3, hip. 36, kamienica Juchtowska (Neisserów, Szawłowska). Pierwszym znanym właścicielem wzmiankowany 1459 Burchard Sulmeister. Kamienica murowana wzniesiona przed 1468, zapewne przez Andrzeja Rosomaka, do którego należała 1465-71. Pierwotnie jednotraktowa (głębokość obecnych dwóch przednich traktów). Następnymi właścicielami kupiecka rodzina Neisserów (podobnie jak przyległej parceli ciągnącej się od tyłów działki do ul. Jezuickiej, zob. Dawne kolegium, ul. Jezuicka nr 1/3). W pierwszej połowie w. XVI kamienica rozbudowana: dostawiony tylny trakt, mieszczący tylną izbę i niepodpiwniczony przechód na podwórze; piwnice starej części domu wówczas przedzielone ścianą poprzeczną i sklepione. Po Neisserach posesję odziedziczył szlachcic Stanisław Szawłowski (Szablowski), mąż Neisserówny, a następnie jego syn Krzysztof, kupcy (bez części parceli od ul. Jezuickiej, która w posiadaniu sąsiada, Melchiora Walbacha, zob. Rynek nr 1). Przed 1554 Szawłowski zbudował nieistniejącą dziś murowaną oficynę; w tymże roku wzmiankowana ściana graniczna, którą postawił od strony posesji Walbacha. 1601 podział dwupiętrowej wówczas kamienicy między spadkobierców: Jakuba Gosławskiego, medyka królewskiego i szlachcica Mateusza Kosińskiego. 

Spalona 1607 i odbudowana prawdopodobnie przez wspomnianych spadkobierców jako trzytraktowa, a tylna część działki sprzedana jezuitom. Frontową kamienicę nabył następnie cyrulik królewski Jerzy Jucht. 1659 i 1662 wzmianki o złym stanie budynku. 1669 własność Marcina Giekra. Remont i przebudowa na czterokondygnacjową kamienicę na początku w. XVIII przez ówczesnego właściciela Jakuba Sztyca. Po nim właścicielami: Marcin Ginter (Giecler), Józef Miklasiewicz, metrykant Wielkiego Księstwa Litewskiego, i Flaczkiewiczowie; w. XIX i XX m.in.: Woźniakowscy (od 1856) i Wiśniewscy (od 1886) oraz ich sukcesorzy. 1928 polichromię fasady wykonał Zygmunt Grabowski.
Po zniszczeniu 1944 zachowane m.in. piwnice i fasada do wysokości gzymsu wieńczącego. Odbudowana bez oficyny 1952-53 wg proj. Mieczysława Kuźmy i Józefa Chodaczka, fasada wg stanu sprzed 1944, układ wnętrz (poza lokalizacją sieni) zmieniony. - Czterokondygnacjową, trzytraktowa. Na I p. pomieszczenia restauracji „Bazyliszek", proj. pracowni Piotra Sieganskiego. Fasada trzyosiowa. W przyziemiu autentyczne obramowania otworów wyk. z piaskowca, z pocz. w. XVII (z odbudowy po pożarze 1607), profilowane: portal zamknięty półkoliście z zaznaczonym kluczem i autentyczną (przeniesioną z innego budynku) kratą w nadświetlu, obramienie okna (dawniej drzwi sklepu), zamkniętego odcinkowo z zaznaczonym kluczem, oraz prostokątne obramienie drzwi do piwnicy. Powyżej parteru fasada ozdobiona polichromią 1953 przez Bohdana Urbanowicza oraz Helenę i Lecha Grzeskiewiczów, o tematyce związanej z profesją właściciela, cyrulika Juchta; pod środkowym oknem 1 p. tabliczka z fraszką Antoniego Słonimskiego (AS), dotyczącą Juchta (z mylną datą jego śmierci 1655).