Rynek 30, hip. 55, kamienica Kazubowska (Mamotowska, Baryczkowska, Grekowska). 
W 1427 r. wzmiankowany dom Macieja Marnota, rzeźnika, który zbudował kamienicę wymienioną po raz pierwszy 1453, zapewne jednotraktową. Pod koniec XV i na początku XVI wieku własność patrycjuszowskiej rodziny Kazubów, a od 1540 Baryczków.  Od ok. 1659 własność Piotra Koryckiego męża Zuzanny Baryczkówny, szafarza królewskiego, który 1680 dokonał gruntownej przebudowy; wówczas wykształcony ostatecznie trzytraktowy układ na gotyckiej osnowie, z wprowadzeniem na każdym piętrze pomieszczeń kuchennych w środkowym trakcie, a ponad nim latarni. Przed 1703 kupiona i przebudowana przez Krzysztofa Kisza, winiarza, Greka z pochodzenia. Następnie należała do jezuitów (przed 1743-54?).
W. XIX własność Schroderów, Szymanowskich, kupca Michała Wilczana i jego sukcesorów (1867-1915?).
Ostatnimi właścicielami: Tadeusz Borowski, Jan Wierusz-Kowalski, Władysław Brunon Pachulski. W 1928 -  remont i dekoracja malarska elewacji wyk. przez Wacława Górowskiego. 
Po zniszczeniu 1944 zachowane mury i sklepienia piwnic, ściany wewnętrzne i częściowo sklepienia parteru, ściany szczytowe; fasada (z portalem i kratą nadświetla) popękana i wychylona od pionu wymagała rozebrania. 
Kamienica odbudowana 1950-3 wg proj. Stanisława Źaryna. przy współpracy Jerzego Majdeckiego, w nawiązaniu do stanu sprzed 1944. Odtworzono fasadę wprowadzając zmiany tylko w przyziemiu; częściowo zachowano układ wnętrza parteru (nowo projektowane: klatka schodowa obsługująca sąsiednią kamienicę i szyb na windę). 1973-4 urządzono w latarni salon widokowy wg proj. Teresy Dobiszewskiej (architektura) oraz Wojciecha Dobiszewskiego i Jerzego Gładkiego (konstrukcja); jednocześnie podniesiono dach od strony podwórza. Kamienia czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem, trzytraktowa. Piwnice gotyckie, głównie z w. XVI, z wnękami w ścianie bocznej (od strony nr 28) i schodami na parter.
W przyziemiu kamienny portal z ok. 1680, zamknięty półkolistym, boniowanym łukiem, w którego kluczu gmerk: ukoronowane serce; w nadświetlu krata z tegoż czasu; obok zejście do piwnicy z drzwiami obitymi żelazną blachą i okno w kamiennej opasce (dawne wejście do sklepu).Dekoracja sgraffitowa z atrybutami rzemiosł wyk. 1953 przez Witolda Millera.
Dach z blaszaną sterczyną w kształcie kwiatu, umieszczoną asymetrycznie na kalenicy. Od strony podwórzowej w czasie odbudowy dodano balkon.

kamienica po lewej to nr 30,
zdjęcie z 1918 roku