Rynek nr 38, hip. 51, kamienica Talentich (Balcerowska, Szumowska, Rongiuszowska, Kurowskiego). Zbudowana ok. 1446 przez Andrzeja Edlingera, który sprzedając kamienicę Piotrowi malarzowi zobowiązał się w tymże roku dokończyć jej budowy, pokryć i całkowicie sklepić (piwnice?). Do 1459 należała do Piotra malarza i jego zięcia Piotra złotnika. 1507-11 w posiadaniu Baltazara (Balcera) Burcholcera, prawdopodobnie przez niego przebudowana; następnie własność Szymona Taschnera, w 1532 sprzedana przez wdowę po nim Mikołajowi Czechowi. Następny właściciel Andrzej Schum prowadził zapewne dalsze prace budowlane. W drugiej połowie XVI w. należała do serwitorów królewskich: aptekarza Antoniego Kazimierza i Wiocha Dominika Maczona. Od 1585 własność Grzegorza Badowskiego; wówczas trzykondygnacjowa i może już zwieńczona attyką (ślad na elewacji od strony kamienicy nr 36); w sieni wydzielono sklep. 1618 wymagała gruntownego remontu (zarysowane ściany, szczególnie tylna, częściowo zawalona). Prace te zostały wykonane jeszcze przez Badowskiego (zm. 1625) lub przez następnego właściciela Krzysztofa Rongiusa (Roniusa), ławnika, pasamonika. Z jego czasów układ trzytraktowy z przejezdną sienią i prawdopodobnie kamienne obramienia okien na piętrach. 1659-69 w posiadaniu Piotra Talentiego, sekretarza królewskiego, który przebudował kamienicę; z tego okresu m.in. portal główny 1663 oraz sklepienia sklepu tylnego i sieni. 

1735 właścicielem Maciej Kurowski, szlachcic, kupiec winny; z jego działalnością związana jest krata zamykająca wejście na schody. 1743 kamienica czterokondygnacjowa. Kurowski dokupił posesję od strony Nowomiejskiej nr 6, już wcześniej okresami związaną wspólną własnością z kamienicą Rynek nr 38 (Schum, Talenti); odtąd przez długi czas wspólna parcela w kształcie litery L (od 1784 wspólny nr hip.). 1782 sprzedana przez Józefa Kurowskiego (wnuka Macieja). W w. XIX i początkach XX w. częste zmiany właścicieli, m.in. 1878-1908 Ludwik Holtz. W 1852 usunięto kratę zamykającą wejście na schody, sprzedając ją Przezdzieckim do ich siedziby przy ul. Rymarskiej nr 2/4. Od 1918 współwłaścicielami Josek Ambasz i Henryk Potulicki.
Po zniszczeniu 1944 mury fasady zachowane do wysokości gzymsu wieńczącego, elewacji tylnej do pierwszego piętra, ściany wewnętrzne zburzone do poziomu sklepień na parterze. W 1946 fasada częściowo się zawaliła, w związku z czym została rozebrana. Kamienica odbudowana 1952-53 (wnętrza do 1957), wg proj. Stanisława Żaryna, w nawiązaniu do stanu sprzed 1944; w fasadzie autentyczny portal (pozostała kamieniarka nowa), krata nadświetla i drzwi, w elewacji podwórzowej portal. We wnętrzu zachowano sklepienia parteru (nowe jedynie dekoracje sklepienia w sieni), przywrócono ocalałą przy ul. Rymarskiej kratę, w czasie prac budowlanych odkryto mury antresoli nad przejściami; schody oryginalne tylko do wysokości I p. Przy odbudowie rozebrano oficyny. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. Wejście na schody zamknięte kutą, ozdobną kratą żelazną w stylu regencji z dwuskrzydłowymi drzwiami, nad którymi bogate zwieńczenie z datą 1737. Fasada czteroosiowa, z boniowanymi narożnikami; w przyziemiu po lewej - kamienny portal barokowy, pierwotnie przejezdny, o arkadowym otworze ujętym w zdwojone boniowane pilastry, dźwigające przerwany przyczółek; w przyłuczach rozety, klucz archiwolty dekorowany łuską, w przyczółku kartusz z gmerkiem Talentich, literami L[audetur] J[esus] C[hristus] oraz P T [Piotr Talenti] i datą 1663; krata w nadświetlu i żelazne drzwi z tego samego czasu. Obok, po prawej, półkoliście zamknięta blenda, w której wejście do piwnicy z drzwiami obitymi żelazną blachą, powyżej zakratowane okienko, dalej (w miejscu dawnego wejścia do sklepu) płytka wnęka zamknięta odcinkowo, w niej zakratowane okno. W podwórzu od strony posesji nr 36 dostawiony nowo projektowany sklepiony ganek arkadowy, nad nim taras z żelazną balustradą dostępny z podwórza.