Rynek nr 7, hip. 38, kamienica Złocista (Złota, Siodlarzewska). 1462 wzmiankowany dom Mikołaja Lewko, 1503 wymieniona kamienica, odziedziczona po Lewkach przez ich zięcia Stanisława Siodlarza (Siodlarzewicza), kupca; wówczas dwukondygnacjowa. Między 1513, a 1530 budowa oficyny. Przebudowywana w XVI w. 1576-1616 własność aptekarza Marcina Umiastowskiego, przez którego prawdopodobnie odbudowana po spaleniu 1607. Przebudowana przez kolejnego właściciela, wójta i burmistrza, sekretarza królewskiego Stanisława Baryczkę St. (zm. 1651): podwyższona o jedną lub dwie kondygnacje otrzymała wówczas trzytraktowy układ z przejezdną sienią na podwórze i klatką schodową w środkowym trakcie oraz późnorenesansową dekorację fasady ze złoceniami (stąd nazwa kamienicy). Po połowie w. XVII własność Wojciecha Baryczki Mł., rajcy, wójta, sekretarza królewskiego, pisarza skarbu koronnego, potem Kotowskich, w. XVIII Simonettich, Egersdorftów (do 1815), a w. XIX m.in. Kuśnierskich i do 1938 Piątkowskich. 1928 polichromia fasady wyk. przez Stanisława Kazimierza Ostrowskiego. 
Po zniszczeniu 1944 pozostały piwnice i nikłe resztki przyziemia. Odbudowana 1952-53 wg proj. Mieczysława Kuzmy i Lesława Nowakowskiego w nawiązaniu do stanu sprzed 1944, bez oficyn, z zachowaniem elementów późnorenesansowej dekoracji z pierwszej połowy XVII w. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa.

Parter z obecnie nieprzelotową sienią z prawej, sklepioną kolebkowo-krzyżowo; w trakcie środkowym z lewej strony klatka schodowa z fragmentem odrestaurowanej (?) kamiennej balustrady późnorenesansowej. Fasada trójosiowa. W przyziemiu odtworzony kamienny, boniowany portal z pierwszej połowy w. XVII, przejezdny, zamknięty półkoliście ze zrekonstruowaną kratą w nadświetlu (oryginalna istniała do 1944), w której monogram SB (Stanisław Baryczka). Obok okno zamknięte półkoliście w nowym kamiennym obramieniu (dawne wejście do sklepu). Obramienia okien pięter z piaskowca, ze złoceniami, na I i II p. z gzymsami pod- i nadokiennymi, ornamentem perełek, wolich oczu i rozet.