Rynek Staromiejski  

Stronę Dekerta nazywano dawniej Miejską. 
Nazwa ta związana była z stojącymi tu niegdyś symbolami sprawiedliwości
 stosowanymi w średniowieczu - jak pręgierz i kuna.

Kamienice frontowe zajmują osiem działek. Najstarsze wzmiankowane kamieniczki wniesiono w 1440 roku. Charakteryzowały się budową gotycką, którą w pierwszej połowie XVII wieku całkowicie przebudowano. Po zniszczeniach ostatniej wojny odbudowano w latach 1948-53.
Ten fragment Starego Miasta uważa się za najbardziej charakterystyczny dla architektury mieszczańskiej. Całość pierzei zajmuje Muzeum Historyczne M. St. Warszawy
Numery domów łamane przez numery hipoteczne.

28/56 Falkiewiczowska (Susliżyńska, Miodownikowska)
30/55 Kazubowska (Mamotowska, Baryczkowska, Grekowska)
32/54 Baryczkowska
34/53 Szlichtingowska
(Kleinpoldowska, Klekotowska, Erhardowska)
36/52 kamienica "pod Murzynem" (Imlandowska, Dzianottowska, Ginterowska)
38/51 Kurowskiego (Talentich, Balcerowska, Szumowska, Rongiuszowska)
40/50 Klemensowska (Gagatkiewicza, Teofilowska, Adamowska, Kotlarzewska, Montelupich, Majnowska)
42/49 Montelupich (Filipowska)


widok na stronę Dekerta
zdjęcie przedwojenne

Jan Dekert patron północnej pierzei Rynku Starego Miasta urodził się w 1738 roku, zmarł w Warszawie 4 października 1790 roku. Kupiec warszawski, później prezydent  Warszawy. Początkowo prowadził sklep sukienny, a w 1776 został współzałożycielem Kompanii Manufaktur Wełnianych. Był właścicielem kamienicy zwanej Lupiowską przy ul. Świętojańskiej, dworków w Grzybowie i Bielinie, gruntów w Pólkowie i willi na Faworach. Pełnił wiele urzędów: w latach 1771 085 był starszym konfraterni  kupieckiej, od 1769 ławnikiem, a w latach 1784 i 1786 delegatem na Sejm. W 1778 został deputowanym Starej Warszawy na Sejm Czteroletni. 23 lutego 1789 został wybrany na prezydenta m. Starej Warszawy. W 1790 roku na prośbę mieszczan warszawskich ponownie przyjął wybór na prezydenta miasta. Jak podaje Encyklopedia Warszawy - jego intensywna działalność publiczna doprowadziła go do ruiny finansowej. Zmarł podczas obrad Sejmu Czteroletniego, pochowany został w katedrze warszawskiej. Uroczysty pogrzeb odbył się na koszt miasta.


Jan Dekert