ŚWIĘTOJAŃSKA NR 12A, hip. 7, kamienica Kendrowska alias Bigosowska. Pierwotnie długa działka ciągnąca się wzdłuż tyłów kamienic rynkowych (numery 13-7). 1430-65 wymieniany dom drewniany Mikołaja Vlaslo (Wlezlo), Na początku XVI w. własność Piotra, aptekarza. 1521 Anna wdowa po aptekarzu odstąpiła pas gruntu pod budowę kamienicy na sąsiedniej działce ul. Świętojańska nr 12 (do dziś wyraźna różnica w szerokości obu posesji na korzyść dawnego domu Zaleskiego). W drugiej połowie w. XVI własność burmistrzowskiej rodziny Łyszczów, pod koniec w. XVI przeszła w posiadanie Jerzego Szeph, cyrulika, następnie Stanisława Kędrowskiego (Kendrowskiego) alias Bigosa, złotnika, który wzniósł kamienicę. Przed 1620 tylna część, a prawdopodobnie w 1648 cała działka, przeszła w ręce jezuitów; zbudowali oni na przedłużeniu domu frontowego jednotraktowy budynek (w którym m.in. drukarnia poświadczona 1790). W XVIII w. trzykondygnacjowa, trzyosiowa. Po kasacie zakonu (1773) należała do 1918, wraz z sąsiednią kamienicą nr 12 (także pojezuicką) do Bractwa Niemieckiego. Po pierwszej wojnie własność prywatna, 1930-9 (?) jezuitów. 
Po zniszczeniu 1944 zachowane mury piwnic, częściowo ze sklepieniami oraz częściowo mury parteru. Po rozebraniu pozostałości (oprócz murów piwnic) odbudowana 1953-55 wg proj. Stefana Krasińskiego; nowo projektowana, z zachowaniem jedynie liczby kondygnacji (trzy, dodano mieszkalne poddasze) i osi (trzy).