ŚWIĘTOJAŃSKA NR 13, hip 21, kamienica Andrychowska. Parcela pierwotnie sąsiadująca z uliczką (dziś odtworzoną) łączącą ul. Świętojańską i Piwną. Od końca w. XV dom drewniany miecznika Macieja Woyszy, następnie m.in. Macieja Czwikielki, w 1540 nabyty przez kupca Stanisława Belkę, od 1567 należał do Franciszka Szulakowskiego, zegarmistrza królewskiego, następnie do złotnika Jana Polaka (Polaczka). W połowie w. XVII do Wojciecha Rozumowicza, potem Strubiczów, 1705 do Szczawińskich. Kamienica zbudowana zapewne w pierwszej połowie w. XVIII dla rodziny Andrychowiczów, właścicieli i w drugiej połowie w. XVIII; 1743 i 1790 czterokondygnacjowa, trzyosiowa. W następnym stuleciu własność Konderskich, Romanowskich, a od 1844 Słupskich, właścicieli również sąsiedniej kamienicy nr hip. 20 (wzniesionej w miejscu uliczki zapewne na przełomie w. XVII i XVIII, mającej ten sam nr porządkowy). Na mocy zapisu testamentowego ostatniego spadkobiercy Leona Suchcickiego od 1935 w posiadaniu Towarzystwa Polskiej Macierzy Szkolnej. 

Po zniszczeniu 1944 zachowana duża część fasady (do I p.) i murów wewnętrznych. Po rozebraniu pozostałości do piwnic odbudowana w latach 1953-56 wg proj. Haliny Kosmólskiej, w nawiązaniu do stanu z w. XVIII, z odtworzeniem fasady i zmianą układu wnętrz na piętrach 
(nie odbudowano sąsiedniej dwuosiowej kamienicy nr hip. 20, przywracając uliczkę biegnącą do ul. Piwnej). - Czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem, trzytraktowa.