ŚWIĘTOJAŃSKA NR 15 hip. 19. Kamienica Loupich. Powstała z połączenia dwóch kamienic. Lewa z nich na rogu przecinającej blok uliczki (zob. ul. Świętojańska nr 13). Od 1508 dom Zygmunta Burcholcera (Burholczera), 1539 nabyty przez złotnika Macieja Krajewskiego. Od końca w. XVI do połowy w. XVII własność rzemieślniczej rodziny Pszonków: kuśnierza Wojciecha i złotnika Jana, który 1608-9 wybudował kamienicę, 1669 określaną jako zrujnowana. W drugiej połowie w. XVII w posiadaniu Ziembowiczów, a na pocz. w. XVIII Poremskich. - Prawa sąsiadująca z nr 17, hip. 18. 1515 dom Macieja mydlarza, od 1518 siodlarza Jakuba, następnie organistów fary Św. Jana: Wojciecha i Sebastiana. 1580 kupiony przez kuśnierza Nikodema Chociszewskiego (Kociszewskiego), dla którego 1605 wzniósł kamienicę murator Antoneo de Galia. Od 1613 własność kuśnierskiej rodziny Niedziałkowiczów. 1620 w ruinie. 1661 należała do Cyrusów. - W pierwszej połowie w. XVIII obie kamienice nabył wójt, później prezydent Warszawy Józef Benedykt Loupia; połączenie ich i gruntowna przebudowa z ujednoliceniem elewacji zapewne z jego inicjatywy. 1743 kamienica czterokondygnacjowa, czteroosiowa, z murowaną oficyną od strony ul. Piwnej. 1784 należała do Dekerta i Hęckiego. Do 1880 dwaj właściciele (podział kondygnacjami i hip. 
na A i B, scalenie 1885). 

Do 1889 należała do Borodzicza, 1889-1907 do Giżeńskich, którzy prawdopodobnie przeprowadzili remont nadając nowy wystrój fasadzie; zapewne wówczas ukształtowany dach z mansardą i attyką. 1926-46 rezydencja jezuitów. Po zniszczeniu 1944 ocalały piwnice, parter ze sklepieniami i w większości fasada. Odbudowana 1953-56 wg proj. Haliny Kosmólskiej, w nawiązaniu do stanu sprzed zniszczenia, zachowującego ślady kolejnych przebudów. Zrekonstruowano fasadę, zachowano układ parteru, zmieniając usytuowanie klatki schodowej, zmieniono formę dachu, Po przywróceniu pierwotnej uliczki na miejscu kamienicy sąsiedniej, kamienica stała się narożną, o nowej elewacji bocznej, przy której wprowadzona mała, parterowa przybudówka. -Czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem, trzytraktowa.
Dekoracja sgraffitowa fasady proj. Edmunda Burke, wyk. Janina Ignatowska i Konstanty Kania. Dach z nowo projektowaną latarnią.