ŚWIĘTOJAŃSKA NR 23, hip. 15, kamienica Jandzińska, Witthoffów. Od 1499 posesja należała do Jana Wilczka, który przed 1535 wybudował dwutraktową kamienicę, z piwnicami przekrytymi stropem (gniazda po belkach w przednim trakcie). Przebudowana przez następnych właścicieli Andricha (Heinricha) Schuma (który 1538 budował komin we wspólnej ścianie z kamienicą nr 25) i Jana Jandę, starszego cechu krawców. 
W końcu w. XVI trzykondygnacjowa. Od 1585 własność Jana Falkowicza, pisarza królewskiej żupy solnej. Ok. 1620 przeszła w posiadanie Krzysztofa Rongiusa (Roniusa), następnie ks. Wawrzyńca Rudawskiego. Od 1659 przez ponad sto lat własność Witthoffów (właścicieli również sąsiedniej kamienicy nr 25), którzy zapewne w pierwszej połowie XVIII w. podwyższyli o II p. trzyosiową wówczas kamienicę frontową (wtedy ukształtowana fasada) i wybudowali kamienicę tylną (ul. Piwna nr 20). W w. XIX-XX częste zmiany właścicieli; zapewne na przełomie stuleci podwyższono dom o IV p. (ponad dawnym gzymsem wieńczącym). 
Po zniszczeniu 1944 ocalały mury i częściowo sklepienia piwnic, część murów i sklepień parteru. Odbudowana 1955 wg proj. Stefana Krasińskiego w nawiązaniu do stanu sprzed 1944. Nie odbudowano V kondygnacji, zrekonstruowano fasadę z w. XVIII, zmieniając nieco okna I parteru, wprowadzono latarnię i połączono klatkę schodową z nr 25, zachowano układ wnętrz na parterze. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. Piwnice dwutraktowe, w większości gotyckie z w. XVI. Na parterze, na osi, wąska sień przelotowa sklepiona, jak i pomieszczenia obok, kolebkowo-krzyżowo, klatka schodowa w środkowym trakcie. Fasada trzyosiowa w parterze odtworzony kamienny, boniowany portal z drugiej połowy XVII wieku lub pierwszej połowy XVIII wieku, zamknięty półkoliście, po jego obu stronach okna w nowych kamiennych opaskach, nad lewym nowo projektowany kartusz w obramieniu z motywem krokodyli i węży.  Dach z nowo projektowaną latarnią.