ŚWIĘTOJAŃSKA NR 29, hip. 12, kamienica Busserowska. Od końca w. XV wzmiankowany dom kusznika, potem ławnika Mikołaja Gawrona Przytuli. W. XVI własność spowinowaconych rodzin Pigułów, Sprinków i konwisarzy Łyszczów (Liściów), a w końcu stulecia krawca Ferensa Dorosza i spadkobierców, następnie złotnika Gabriela Erlera. Kamienica wzniesiona w 1629 r. przez kolejnego właściciela, burmistrza Łukasza Bussera, cyrulika; z tego czasu zachowana do 1944 tablica erekcyjna na 
fasadzie. Później zaniedbana; zapewne remontowana przez następnych właścicieli: 1669-1705 Ambrożego Gulitowicza, a od ok. 1743 Bełchowiczów (Betkowiczów); wówczas trzyosiowa, czterokondygnacjowa, z murowaną oficyną od ul. Piwnej. W drugiej połowie XVIII w. własność Antoniego Fryze, a od 1793 Macieja Szczepańskiego, księgarza, który przeniósł tu swój sklep z Bramy Nowomiejskiej. 1895 usunięto z wnęk na najwyższym piętrze fasady dwie kamienne rzeźby (przedstawiające biskupa i 
kobietę z lwem). Na przełomie w. XIX/XX stanowiła całość z kamienicą nr 31, z tego czasu zapewne ujednolicenie obramień okiennych i przejście między podwórzami. 
Po zniszczeniu 1944 zachowane mury i część sklepień piwnic oraz niewielki fragment murów parteru. Po rozebraniu prawie wszystkich pozostałości odbudowana 1953-55 wg proj. Stefana Krasińskiego, w nawiązaniu do klasycystycznego charakteru nadanego na przełomie w. XIX/XX, zachowanego do 1944. Zrekonstruowano fasadę, zlikwidowano latarnię, okna w dachu, trzeci trakt, klatkę schodową, wprowadzono nowy układ wnętrz. - Czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem, dwutraktowa.