ŚWIĘTOJAŃSKA NR 33, hip. 10, kamienica Stobieckiego. Od ok. 1830, kiedy to rozebrano sąsiednią kamienicę nr hip. 9, narożna powstałej wówczas ul. Zapiecek. Od 1494 wzmiankowany dom Czechowski, potem własność kuśnierza Jana Wierczocha, od 1515 bogatej rodziny krawców Flisów (Marcina, następnie Melchiora), od 1563 szlachcica z pochodzenia Stanisława Golemowskiego, rajcy (właściciela również narożnej kamienicy sąsiedniej nr hip. 9), 1594-1617 złotnika Wojciecha Kapinosa alias Wocziałka. 1617 dom nabył kuśnierz Sebastian Stobiecki i 1618 rozpoczął budowę kamienicy, z wykorzystaniem ściany sąsiedniej kamienicy nr hip. 9 (gotycka, zbudowana przed 1540, rozebrana ok. 1830); budowa zakończona przed 1620. Po 1640 w posiadaniu Stanisława Falkiewicza (Falkowicza), aptekarza, rajcy. 1676 następny właściciel Kazimierz Kowalkowski, podstoli dobrzyński, uzyskał libertację, być może w związku z renowacją. W w. XVIII czterokondygnacjowa, trzyosiowa z murowaną oficyną od ul. Piwnej (nr 30). Ok. 1844 rozbudowana i gruntownie przekształcona przez budowniczego Antoniego Kaliszewskiego dla Kazimierza Gargulskiego. Zabudowano wówczas podwórze między kamienicą frontową a tylną i utworzono nową elewację od ul. Zapiecek, ujednoliconą z fasadami od ul. Świętojańskiej i Piwnej (ta ostatnia zmieniona z dwu- na trzyosiową). 1857-1907 w posiadaniu Pleszczyńskich. 

Po zniszczeniu 1944 pozostały mury do wysokości parteru, a od ul. Zapiecek i Piwnej do I p. Odbudowana 1952-53 wg proj. Stefana Krasińskiego, w nawiązaniu do wyglądu nadanego kamienicy ok. 1844 i zachowanego do 1944; otwory parteru i układ wnętrz (połączonych z nr 31) zaprojektowane na nowo. - Czterokondygnacjowa.