ŚWIĘTOJAŃSKA NR 6, hip. 88, budynek Seminarium Duchownego, narożnik ul. Dziekania. Na terenie posesji (oraz sąsiedniej nr 4) w połowie XIV w.  pracował piec do przeróbki żelaza, nieco później pracownia rogowiarska, następnie trzy działki budowlane. 
- Na prawej (od strony nr 4) kamienica zbudowana zapewne w końcu w. XV przez pierwszego znanego właściciela kanonika Serafina (jeszcze po poł. w. XVI zwana Seraphinowską), od 1498 własność siodlarza Jana Zkrywdy; wówczas dwutraktowa, z piwnicami przekrytymi stropem. 1565 właścicielem aptekarz Jakub Marianus, a od ok. 1579 kowal Salomon Uffnagel (Huffnagel, Offnagel), przez którego zapewne przebudowana (w połowie w. XVII zwana Hufnagelowską); wówczas wprowadzone sklepienia piwnic wraz ze ścianą dzielącą wzdłużnie przedni trakt oraz przebudowa parteru. W drugiej połowie XVII w.własność kościelna. - Na środkowej działce 1446 wzmiankowany dom, który po zmarłym Wenczesławie Jugyczu otrzymał jego syn Bartosz. Od 1454 w posiadaniu rodziny wójtów Jana i Kaspra Wilków (vel Zarębów), którzy zapewne zbudowali jednotraktową kamienicę, z piwnicami krytymi stropem. 1461 przeznaczona przez właścicieli na mieszkanie jednego z altarystów. Wilkowie jeszcze w końcu w. XVI dysponowali kamienicą (1565 wzmiankowana jako własność wójtów warszawskich). Z ich ramienia przekazana w użytkowanie dworzaninowi Stanisławowi Molskiemu, a w końcu w. XVI m.in. rzeźnikowi Łukaszowi Korwinowi (1656 nazywana Korwinowską) i Baryczkom. W tym czasie przebudowana.  W XVII w. własność kościelna. 
- Na lewej, narożnej działce prawdopodobnie szkoła przy kolegiacie Św. Jana, wymieniana wielokrotnie od 1447 (w literaturze wskazywane również inne położenie szkoły, na tyłach tejże działki); budynek zapewne zawsze drewniany. 1564 wymieniana łaźnia szkolna, 1622 remont szkoły. Przed połową w. XVII teren działki naruszony w związku z budową dzwonnicy kolegiaty Św. Jana. 1661 budynek zniszczony, i w  1657 naprawiany. - 1741-54 trzy domy połączone i gruntownie przebudowane przez Jakuba Fontanę na seminarium duchowne zwane Nowym (stare seminarium zob. ul. Dziekania nr 1). Budynek założony na planie podkowy wokół dziedzińca dostępnego z ul. Dziekania, z nowym układem kondygnacji nadziemnych, o ujednoliconych elewacjach. Kolejna przebudowa po 1790; zmiana liczby osi od ul. Świętojańskiej z sześciu na siedem i nadanie elewacji kamienicy cech klasycystycznych przetrwałych do ostatniej wojny. Po powstaniu styczniowym kamienica rządowa, ok. 1870 przeszła w ręce prywatne (m.in. 1870 Szczyciński, 1930 Fingelblat i spadkobiercy). 
Po zniszczeniu 1944 zachowane częściowo mury przyziemia i narożnik stykający się z dzwonnicą. Odbudowana 1955-59 wg proj. Tadeusza Makarskiego, w nawiązaniu do stanu sprzed zniszczenia, bez bocznych skrzydeł na tyłach budynku. - Czterokondygnacjowa.