ŚWIĘTOJAŃSKA NR 7, hip. 24, kamienica Ulrychowska, Siennicka, Jarzębskich, Witthoffów. 1497 dom Bartoszowej oraz jej syna Jakuba, od 1504 złotnika Grzegorza (warsztat złotniczy). Od drugiej połowy w. XVI własność kuśnierza Ulricha, który przed 1172 wzniósł kamienicę dwutraktową, wg zasięgu wątków gotyckich co najmniej piętrową, prawdopodobnie ze sklepem wydzielonym z sieni w trakcie przednim oraz izbą tylną i przechodem na podwórze w tylnym. 1575 kamienica nabyta przez kuśnierza królewskiego Stanisława Siennickiego i ponad wiek w posiadaniu tej rodziny i sukcesorów: Adama Jarzębskiego, muzyka i przedsiębiorcy budowlanego, oraz jego syna Szymona, instrumentalisty. 1681-82 gruntownie przebudowana przez Gerarda Witthoffa, właściciela również posesji sąsiedniej, nr 9 (na elewacji istniała inskrypcja z nazwiskiem właściciela i datą przebudowy). W tym czasie czteroosiowa, czterokondygnacjowa. Obie kamienice przebudowane przez kolejnego właściciela (1743-90) bankiera Piotra Riaucourta (mającego tu swój kantor), ok. 1780-90 uzyskały takie same elewacje. Nadal w posiadaniu jednego właściciela, zachowały jednak funkcjonalną odrębność, połączone tylko przejściem między podwórzami. 1819-21 właścicielami ponownie Witthoffowie, 1844 Jakub Koenig, 1853 Stummer, 1865 Antoni Krenn, 1907 Izrael Morgenstern, 1930 Antoni Wyżnikiewicz. 
Po zniszczeniu 1944 pozostał parter i piwnice. Po rozebraniu pozostałości, kamienica odbudowana 1953-56 wg proj. Haliny Kosmólskiej, z odtworzeniem fasady z w. XVIII ponad nowo projektowanym przyziemiem; układ wnętrz nowy. - Czterokondygnacjowa z niską kondygnacją poddasza. Dekoracja sgraffitowa 1956, sygn. J(an) Zamoyski (projekt) i M(arek) Bojarski (realizacja).