Szeroki Dunaj 13, hip. 137/138, kamienica przy Bramie Rzeźniczej. Usytuowana na gruncie dawnych posesji nr hip. 137 i częściowo nr hip. 138 (jednoosiowa część lewa, wyodrębniona małym uskokiem), tworzących niegdyś wraz z nie istniejącymi domami (pozostała część nr hip. 138 oraz 139 i 140) północną, przymurną pierzeję Szerokiego Dunaju. 
Na działce nr hip. 137 w latach 1495-1579 znajdowała się topnia wosku zw. fusznicą miejską, obok (nr hip. 138) 1495 dom Katarzyny, bednarki, 1499 kupiony od Urszuli  Czechowej przez Wojciecha Krydyna (Crudin). 
Ok. połowy w. XVII na obu działkach domki sług miejskich, spalone 1669. Odbudowane. - Dom nr hip. 137 w 1705 w posiadaniu Zabłockiego, bednarza. Przed  1743 wzniesiona kamienica, przystawiona do muru obronnego, własność Jana Chryzostoma Kostrzębskiego (Kostrzembskiego), doktora medycyny; wówczas piętrowa, podpiwniczona, dwuosiowa z alkierzem nad Bramą Rzeźniczą . Następnie własność Ludwika Ekielskiego, rajcy i po poł. w. XVIII Krzysztofa Rysika. - Dom nr hip. 138 należał m.i. do: 1705 Joachima Zmarzyńskiego, 1743 Mrowickiego, 1754 Mrozowskiego, szewca, 1784 Paździerskiego (określany jako dworek), 1790 Józefa Kwiatkowskiego, wówczas murowany, parterowy z mieszkalnym poddaszem. - Obie posesje od początku w. XIX w rękach tych samych właścicieli (wraz z domami nry hip. 139-141), m.i.: ok. 1819-32 Wojciecha Artanowicza, 1844-68 Bartłomieja i Rozalii Flatt, Majów, Jarząbkowskich, 1900-15 Juliana Leszczyńskiego; w tym czasie dom nr hip. 138 nadbudowany o jedną kondygnację. 1937-8, podczas konserwacji murów obronnych, dom nr hip. 137 wraz z Bramą Rzeźniczą i przyległa część nr hip. 138 (w obecnym zarysie budynku) odremontowane wg proj. Jana Zachwatowicza, pozostała część pierzei rozebrana. 
Po zniszczeniach 1944 zachowane mury konstrukcyjne, rozebrane do piwnic w 1952. Kamienica odbudowana 1962 wg proj. Bruna Zborowskiego, z odtworzeniem bryły i fasady sprzed 1944, wnętrza nowo projektowane.