Szeroki Dunaj nr 5, hip. 145 kamienica Kilińskiego. 1493-1539 wzmiankowany dom drewniany, własność Marcina Migdała (Migdal); od połowy XVI wieku, w posiadaniu rodu piekarzy: Mikołaja Sochy i jego syna Baltazara, po 1620 Kiliana. Następni właściciele m.i.: przed 1655 Szymon Gołembowicz (Golembiewski) alias Broda, przed 1669 Wojciech Płażewicz  (Płaczewicz). 
Kamienica wzniesiona w drugiej połowie XVII wieku, od 1706 zwana "Krymska" z przednim traktem murowanym, pozostałymi drewnianymi. W 1743 trzykondygnacjowa, trzytraktowa, trzyosiowa w posiadaniu Sielskiego, strażnika ziemi warszawskiej; następnie 1754-84 Marcina Slendzińskiego, szewca i przed 1790 Jana Kilińskiego, wówczas z drewnianą oficyną w podwórzu, określaną jako dworek. 
Przebudowywana zapewne w pocz. w. XIX. W. XIX-XX częste zmiany właścicieli m.i.: 1844 Mateusz Samborski, 1853 Brochacki, 1865-80 Józef Szachmaciński, 1907-1915 Paulina Górska; przez nią w 1909 kamienica remontowana i zapewne wtedy nadbudowana o czwartą kondygnację. W roku 1916 nad portalem umieszczona została tablica ku czci Jana Kilińskiego (nie zachowana, obecnie inna tablica o podobnej treści obok portalu). 
Po zniszczeniach 1944 zachowane: piwnice, mury kapitalne i fasada do wysokości drugiego piętra, częściowo sklepienia parteru. Odbudowana 1949-55 wg proj. Anny Banaszewskiej i Mieczysława Kuzmy z zachowaniem murów kapitalnych, fasady do wysokości drugiego piętra i układu przyziemia; dolna i najwyższa kondygnacja fasady, wnętrza, dach z latarnią i elewacja tylna nowo projektowane.