Szeroki Dunaj 7, hip. 144. 
Pierwotnie dom drewniany, własność m.i.: 1493 kowala, 1500-39 Andrzeja potem Macieja Młynków, Marcina Tarapaty. W drugiej połowie XVI w. Grzegorza siodlarza, Jana mydlarza, Michała Sobola. W pierwszej połowie XVII wieku Jakuba Gianotti (Dzianotti), kupca winnego, serwitora królewskiego, rajcy, burmistrza, następnie Wojciecha Baryczki Mł. rajcy, wójta, sekretarza królewskiego. Od 1669 Wojciecha Kurkiewicza, przekupnia. Kamienica wzniesiona przed 1705, w tym roku w posiadaniu Elbińskiego, piekarza. Od 1743 trzykondygnacjowa, trzytraktowa, trzyosiowa, w rękach kupieckiej rodziny Jastrów. Następni właściciele m.i.: 1754 Michał Ekielski, kupiec, 1784-90 Szymon Więcławski; wówczas na działce, sięgającej murów obronnych, zabudowa gospodarcza, m.i. dwa piętrowe alkierze. Przebudowywana w. XIX. W. XIX-XX częste zmiany właścicieli: 1819 Grasińscy, 1821 Wolfin, 1844-54 Józef Alorini, 1865-68 Sebastian Sikorski, 1880 Seweryn Pika, 1907-15 Świątkowscy oraz ich sukcesorzy, 1937 Antoni Wiadrowski. W 1928 remontowana. 
Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice i przyziemie fasady z portalem. Odbudowana 1949-55 wg proj. Anny Banaszewskiej i Mieczysława Kuzmy, z odtworzeniem bryły z latarnią oraz częściowo fasady, nowo projektowanym układem wnętrz i elewacją tylną.