Wąski Dunaj nr 20, hip. 514. Pierwsza wzmianka o tej kamienicy w roku 1634, kiedy to rada miejska przekazała ten grunt pod budowę ludwisarni królewskiej, kierowanej przez Daniela Tyma. Ludwisarnia zniszczona na początku  XVIII wieku, odbudowana w latach 1765-6, funkcjonowała do końca wieku XVIII. Kamienica, wzniesiona na początku XIX wieku, w 1819 własność Dybrycha, od drugiej połowy w. XIX w posiadaniu Zgromadzenia Rzeźników. 
Po zniszczeniach 1944 zachowane wypalone mury kapitalne do gzymsu wieńczącego, rozebrane po 1950 r. Odbudowana 1952 według nowego projektu Marii Zachwatowiczowej i Mieczyslawa Rzepeckiego. 
Usytuowana pomiędzy murami obronnymi, które odsłonięto w przyziemiu południowej i północnej elewacji. 
Dwukondygnacjowa, podpiwniczona, jednotraktowa z odtworzoną sienią przejazdową z lewej.