kamienica nr 15 - narożna - po lewej widać fragment  ulicy Piwnej

kamienica nr 17 - środkowa

(zdjęcie można powiększyć)

NR 15 narożnik ul. Piwnej nr 2, hip. 29, kamienica Kleinpoldtowska. W pierwszej połowie XVI w. dom szewca Piotra, następnie kuśnierskiej rodziny Siekierów, którzy przed 1579 wznieśli dwutraktową kamienicę, z sienią w przednim oraz z izbą tylną i przechodem na podwórze w tylnym trakcie, o wysokości co najmniej dwóch kondygnacji (wątki gotyckie sięgały drugiego piętra). Od ok. 1620 w posiadaniu rajcy Jakuba Strzesza (Strzysz), ok. 1655-69 Jerzego Kleinpoldta i być może przez niego przebudowana. W drugiej połowie  XVII w. należała do Piotra Talentiego (1669) i Mikołaja Rowno, 1743-84 do ławnika Salomona Paulina, później Placyda Izbińskiego, podstolego mszczonowskiego.
Około połowy w. XVIII nowa dekoracja elewacji; wówczas trzyosiowa, trzykondygnacjowa z poddaszem. Na przełomie w. XVIII/XIX wygospodarowanie dodatkowej kondygnacji i przebicie jej okien na wysokości gzymsu koronującego, zapewne przez ówczesnego właściciela Jakubowicza (Paschalisa?, kupca, persjarza, ławnika). Później własność Thuguttów i Lewandowskich. Po zburzeniu 1944 odbudowana w 1957 wg proj. Tadeusza Makarskiego, z częściowym nawiązaniem do wyglądu z w. XVIII, z nowymi uzupełnieniami; wnętrza nowo projektowane. - Trzykondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem. 

NR 17, hip. 28, kamienica Jeleniowska, Baryczkowska. Pierwotnie dom drewniany, który w 1526 nabył od Marcina Koszmidra Piotr piwowar. Od pierwszej połowy XVI wieku w posiadaniu piwowarskiej rodziny Zabłotnych. Przed 1544 Jan Zabłotny wzniósł dwutraktową kamienicę. Ok. 1598 własność Stanisława Jelenia, rajcy, po 1643 Stanisława Baryczki młodszego, rajcy, wójta, sekretarza i owiesnego królewskiego, potem podstolego czernihowskiego. Przebudowana przypuszczalnie przez Jana Gomera (Golema) po 1659 (przed 1669). Na przełomie w. XVII/XVIII własność burmistrzowskiej rodziny Loupich, po 1705 kupieckiej rodziny Makinich. W 1743 trzyosiowa, czterokondygnacjowa. W latach 1748-1821 należała do kupieckiej rodziny Fontanów, którzy przed 1784 stali się również właścicielami stykającej się pod kątem prostym posesji ul. Piwna nr 4 (od tego czasu stale we wspólnej własności, pod tym samym numerem hipotecznym). W kamienicy Fontanowie prowadzili handel korzenny i winny, zaopatrując m.i. dwór królewski. W. XIX własność m.i. Koszkowskich, Jagielskich, Nowakowskich, 1929 właścicielem hr. Emeryk Hutten Czapski. Po zburzeniu 1944 odbudowana 1957 wg proj. Tadeusza Makarskiego, ze swobodnym nawiązaniem do wyglądu sprzed zniszczenia; wnętrza nowo projektowane. - Czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem.