NR 19, hip. 27, narożnik ul. Świętojańskiej nr 1, kamienica Pigułczyńska, Jarzębska, Seminarzystów (Bartoszków). W. XV/XVI dom Macieja, siodlarza, 1502 kuśnierza Jana Wierczocha, sprzedany Piotrowi, konwisarzowi. Od 1507 należał do rodziny rymarzy Gembów (Gębiczów). 1571 kupiony przez aptekarza Wojciecha Pessyńskiego (Peszyńskiego), który zapewne zbudował dwutraktową kamienicę, zwróconą frontowym, krótszym bokiem do ul. Świętojańskiej, bez zaplecza gospodarczego (podwórza). Odziedziczona następnie przez syna Wojciecha, również aptekarza, Jakuba zw. Pigułą. 1637 posesję jako kaduk po zmarłym bezpotomnie kupcu Jerzym Kłosie dostał muzyk i królewski przedsiębiorca budowlany Adam Jarzębski, po którego śmierci w posiadaniu jego synów: Szymona, potem Władysława, konstruktora instrumentów muzycznych. Od 1669 własność kościelna księży mansjonarzy; libertowana w związku z przebudową. Następnie siedziba seminarium kierowanego przez sprowadzonych do Polski 1683 księży bartolomitów (zw. Bartoszkami). W roku 1743 trzykondygnacjowa, 1790 czterokondygnacjowa. Po likwidacji seminarium 1865 przeszła na własność rządu, od 1870 w rękach prywatnych: Szczecińskich, na początku XX wieku Karola Szpodrowskiego, od 1919 Andrzeja Laszczki i jego sukcesorów. 
W 1944 zburzona do parteru. Odbudowana w 1957 wg proj. Tadeusza Makarskiego, z nawiązaniem do wyglądu sprzed zniszczenia, zachowującego cechy z w. XVIII; wnętrza nowo projektowane. - 
Czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem. Piwnice gotyckie z w. XVI. Fasada od pl. Zamkowego (pierwotnie boczna) pięcioosiowa; parter nowo ukształtowany (z daszkiem), płyta z inskrypcją upamiętniającą działalność Adama Jarzębskiego.  Nad II p. zadaszony gzyms; sgraffito proj. Edmunda Burke. Elewacja od ul. Świętojańskiej dwuosiowa, na wysokości pięter rozwiązana analogicznie do fasady.

widok od Placu Zamkowego

             
widok od Świętojańskiej